Прысвячаю гэты пост практычным парадам для удзельнікаў прадметных алімпіяд.

Найвыдатнейшае выступленне на алімпіядзе, на жаль, ніяк не з’яўляецца перамогаю – напісаць работу лепш за ўсіх не значыць стаць першым.

    Нядаўна выйшла кніга, тэма якой - "новыя правілы арфаграфіі беларускай мовы". Адна добрая выкладчыца распавяла мне аб іх. Вось тыя, што былі ёю заўважаны:
    1) на канцы запазычаных слоў пасля галосных замест "о" школьнікі наступнага года будуць пісаць літару "а": трыа, адажыа;
    2) на ўзор тарашкевіцы ў словах тыпу навела, тунель, рэзюме, анексія і гэтак далей будзе пісацца літара "э": тунэль, навэла, экзэмпляр;
    3) па новых правілах правільным будзе сямнаццаць, васямнаццаць, дзявяты, дзясяты;
    4) замест "йо" заўсёды будзе "ё": Нью-Ёрк;
    5) пасля галосных заўсёды будзе пісацца "ў", акрамя
а) вялікай літары ( на Урал)
б) запазычаных слоў на -ум і -ус: тырарыум, натарыус
в) націскнога "у" ( да урны, да уніі);
    6) павялічыцца колькасць слоў, якія пішуцца з вялікай літары (Міністр адукацыі);
    7) на канцы запазычаных слоў заўсёды будзе пісацца -ар і -аль: камп'ютар, фламастар, шніцаль.
    8) Змены правілаў у аканні.
    Пра родны склон ні слова.
    Калі гэта ўсе змены, ці можна казаць аб "новых правілах беларускай арфаграфіі"? Я б назваў гэтую рэформу, праз якую шмат слоўнікаў будуць перавыдавацца (а гэта нямала грошаў), проста дадаткам да існуючых правілаў афіцыйнага правапісу беларускай мовы.